وقتی که از او جدا شدم خنده بر لبانم خشکید.

تمامی فکرهایم به او پیوست

به او که دوستش داشتم

وقتی خود را تنها می بینم

به یاد او اشک در چشمانم حلقه می زند

به یاد با او بودن

به یاد با او خندیدن

او که مهربان بود

او که صفا صداقتش دنیایی بر می ارزید

اما او دیگر نیست و تنها یادش مانده است

یاد لمس کردن دستهای مهربانش

یاد لبخندهای عاشقانه اش

و حالا فقط به یادش گریستن ...